گزارش ویدیویی از بزرگ‌ترین رویداد اسبدوانی ترکیه

صدمین گازی کوشوسو؛ روایت یک روز تاریخی در قلب اسبدوانی ترکیه

بیش از ۱۰۰ هزار نفر برای تماشای یک مسابقه اسبدوانی به هیپودروم ولی‌افندی استانبول آمده بودند. اما گازی کوشوسو فقط یک مسابقه نیست؛ این رویداد، بخشی از هویت و فرهنگ اسبدوانی ترکیه است که پس از یک قرن، همچنان هزاران نفر را از نسل‌ها و سلیقه‌های مختلف کنار هم جمع می‌کند.

در این ویدیو، از لحظه ورود به هیپودروم ولی‌افندی تا پایان رقابت صدمین دوره گازی کوشوسو، همراه شما هستیم. فضایی که در آن تاریخ، هیجان، سنت و ورزش در کنار هم معنا پیدا می‌کنند؛ از دیوار افتخارات و جام‌های تاریخی گرفته تا پادوک، شور تماشاگران، مراسم افتتاحیه و لحظه ورود بهترین اسب‌های سه‌ساله ترک به پیست.

در پایان این رقابت تاریخی، هالیس کاراتاش، اسطوره اسبدوانی ترکیه، در ۵۳ سالگی با اسب «Bay Nalçakan» موفق شد عنوان قهرمانی صدمین دوره گازی کوشوسو را به دست آورد و نام خود را بار دیگر در تاریخ این مسابقه ثبت کند.

اما شاید ارزشمندترین تصویر این روز، نه فقط رقابت اسب‌ها، بلکه حضور خانواده‌ها، کودکان، نوجوانان و سالمندانی بود که در کنار یکدیگر، بخشی از سنتی صدساله شدند؛ سنتی که نسل به نسل منتقل شده و همچنان زنده است.

اگر می‌خواهید فضای واقعی این رویداد تاریخی را از نزدیک تجربه کنید، این گزارش ویدیویی را از دست ندهید.

در ادامه می‌توانید متن کامل نریشن این گزارش را مطالعه کنید.

چرا بیش از صد هزار نفر برای دیدن یک مسابقه اسبدوانی به اینجا اومدن

جوابش رو وقتی وارد پیست اسبدوانی ولیفندی شدم فهمیدم.
این داستان صدمین دور مسابقات اسبدوانی گازی است، مسابقه‌ای که یکی از مهم‌ترین رویدادهای اسطوره ای ترکیه بوده.
از لحظه‌ای که وارد پیست ولی افندی میشی متوجه میشی اینجا فقط یه پیست مسابقه نیست، همین چیز بوی تاریخ میده.
مسابقه ساعت دو شروع میشد و برنامه زمانبندی مسابقه همونطور که روی تابلوها بود اجرا شد.
فضاهای پیکنیک و فروشگاه مواد غذایی زیادی تدارک دیده شده بود. طوری که این روز رو برای خانواده‌ها و البته خصوصا بچه‌ها به یک جشن بزرگ تبدیل کنه.
در گوشه و کنار مجموعه نشانه‌های صد سال افتخار دیده میشد.
از پوسترها و نمادها گرفته تا دیوار قهرمانان.
در قسمت ورودی VIP اصلی جامهایی قرارداشت که هر کدوم بخشی از تاریخ اسطوره ای ترکیه رو روایت میکردن و مجسمه مصطفی کمال آتاتورک یادآور فلسفه شکلگیری این مسابقات بود.
کم کم فضای مجموعه تغییر کرد.
خانمها با کلاههای خاص و لباسهای رسمی، مهمانان ویژه، خبرنگاران و هزاران علاقه‌مند دیگه هر لحظه به تعدادشون اضافه‌تر میشد. توی پادوک اسبها آخرین آماده‌سازی‌های خودشون رو انجام میدادن و بیرون مردم با دقت فرم اسبها رو تماشا میکردن. چون تنها چند دقیقه تا ثبت شرط بندی فرصت داشتن. هر چقدر به زمان مسابقه نزدیک‌تر میشدیم هیجان بیشتر میشد.
افتتاحیه با سرود ملی ترکیه و رژه رسمی رسمی بچههای مدرسه جاکی‌کلاب برگزار شد و بعد لحظه ای که همه انتظارشون میکشیدن فرا رسید.
22 راس اسب از بهترین اسبهای تاروبرد سه ساله متولد ترکیه برای ثبت نام در تاریخ وارد پیست شدن.
در نهایت هالیس کاراتاش در سن ۵۳ سالگی با اسب بی نالچیکان قهرمان صدمین دوره گازی کوشوشو شد
اما شاید زیباترین بخش این روز در این بود که از کودکان و نوجوانان و سالمندان گرفته از هر قشر و سنی یک روز کامل رو در کنار هم سپری کردن و بخشی از یک سنت صد ساله میشدن.
وقتی شب فرارسید هیپودرم آرام آرام خلوت شد و من خوشحال بودم که امسال فرصت داشتم ثبت کننده یکی از مهمترین صفحات تاریخ اسطوره ای دنیا باشم.