معاینه اسب
معاینه دهان :موارد معمولی که در انها معاینه دهان لازم می شود شامل لرزشهای سر یا رفتار سرکشی در هنگام سوارکاری ، فراوانی بزاق و اشکال در جویدن و یا بلعیدن (اختلال در بلع ) می باشد.بعلاوه هر اسبی که از کاهش جذب غذا و یا از دست رفتن وزن رنج می برد باسد دهانش معاینه شود.
مقید کردن :برای جلوگیری از عقب رفتن اسب باید او را به صورت مورب به گوشه ای راند و یک دستیار ماهر در مقابل و نزدیک سر اسب بایستد. باید از یک افسار محکم استفاده شود، اما بینی و قسمتهای فکی باید به قدر کافی شل باشد تا اجازه باز کردن دهان را بدهد . برخی اسبها از دستکاری هنگام باز کردن دهان رنج می برند که اگر شرایط بالینی اجازه دهد ، ممکن است استفاده از آرامبخش ضروری شود . متخصص بالینی باید همیشه آگاه باشد که او از روبروی حیوان و به صورت مستقیم دام را معاینه خواهد کرد و بنابراین در صورت بلند کردن سر و حمله دام احتمال آسیب رسیدن به او وجود دارد . در صورت امکان ، برخی اقدامات حفاظتی از طریق پیچیدن یک پتو به دور گردن بیمار و انداختن ان به جلوی اندامهای حرکتی فدامی انجام می شود .
عاینه خارجی : معاینه خارجی دهان با ایستادن در جلوی حیوان و جدا کردن لبها با دو دست برای قابل دید کردن مخاط لبها و دندانهای پیشین انجام می شود . رنگ غشای مخاطی همراه با ویزگیهای غیر طبیعی مانند خونریزیهای کوچک و خونمردگی مورد توجه قرار می گیرند. بررسی دندانهای پیش ممکن است اختلالات غیر طبیعی در چریدن (مثل دهان طوطی) ،افتادن دندانها ، دندانهای اضافی ، یا پوشش ناشی از از علوفه گزنده یا فقر چراندن ( چراندن طولانی در زمینهای بایر ) را مشهص کند.لبه های تیز در دندانهای گونه بالایی می توانند از طریق گونه ها لمس شوند . با این کار ممکن است محلی که دارای درد ناحیه ای است مشخص شود.
معاینه داخلی : برای معاینه دقیقتر دهان می توان از زبان بیمار به عنوان دهان باز کن استفاده کرد یا با استفاده از یک دهان باز کن برای این منظور دهان را باز نگه داشت . استفاده از دهان باز کن : با ایستادن در پهلو یا موقعیتهای دیگر اسب ، متخصص بالینی دست خود را برای گرقتن انتهای آزاد زبان به داخل فضای بین دندانی هدایت می کند. زبان از میان فضای بین دندانی بیرون اورده شده و برای باز نگه داشتن دهان ، زبان به اهستگی در بین دندانهای گونه قرار داده می شود . توجه داشته باشید که در اثر کشیدن زیاد زبان به ترمز سطح شکمی زبان آسیب وارد نشود. متخصص بالینی همچنین باید از کشیدن زبان روی دندان canine خودداری کند. اگر انگشت کوچک دستی که زبان را گرفته است به دور افسار یا دهنه قلاب شود ف زبان با اطمینان بیشتری نگخ داشته می شود. در این حال ممکن است در دست دیگر متخصص بالینی چراغ قوه ای برای نشان دادن دندانها و ساختارهای نرم طرف مقابل دهان باشد. با وارد کردن درست انگشتان به داخل گونه ، دندانهای ناحیه گونه در این سمت مورد لمس قرار خواهند گرفت . در این حالت اسب دیت را گاز نخواهد گرفت ، به شرط اینکه زبان در بین دندانهای سمت مقابل نگه داشته شود، چون در این خالت اسب از گاز گرفتن زبان خود بیم دارد . نیمه دیگر زبان ممکن است با رها کردن زبان و گرفتن مجدد آن از فضای بین دندانی طرف مقابل معاینه شود و مراحل کار تکرار گردد . خود زبان نباید در طی معاینه فراموش گردد . نبود کشش طبیعی در طی ملامسه زبان تخت عنوان فلجی بحث می شود.
استفاده از دهان باز کن Swale : دهان باز کن swale و طرحهای دیگر ان با باز نگه داشتن دندانهای گونه در یک طرف دهان به متخصص بالینی اجازه معاینه طرف مقابل را می دهد. این دهان باز در طرحهای مختلف موجود است و برای استفاده ساده و ایمن می باشد. متخصص بالینی با کشیدن زبان به یکطرف به صورتی که در بالا توضیح داده شد دهان را باز کرده و دهان باز کن را بین دندانهای طرف مقابل وارد می کند . دستگیره دهان باز کن ممکن است توسط همکاری که در همان طرف ایستاده نگه داده شود یا اینکه توسط تسمه کوچک تعبیه شده روی دهان باز کن به حلقه روی دهنه سفت می شود.
استفاده از دهان باز کن Haussman : این دهان باز کن کاملتر است و روی دهنه اسب سوار می شود.دو صفحه روی سطوح دندانهای پیش قرار گرفته و بصورت جداگانه توسط یک سیستم چرخ دنده ای حرکت داده می شود که فک را به اندازه کافی باز می کند و سپس در این حالت قفل می شود. این دهان باز کن حداکثز فضا را برای معاینه و یا دستکاری داخل دهان ایجاد می کند و فوراً هم می تواند رها شود. عیبش خطر برای افراد است چون ممکن است در طی جا گذاری دهان باز کن یا وقتی که دهان باز کن در محل است بد خو شود. تذکرات: معاینه باید شامل ارزیابی از بوی دهان باشد – بوی متعفن به تنهایی نشان دهنده باقی ماندن غذا ، فساد دندان یا نکروز استخوان است . گاهی معاینه کانل دهان فقط تحت بیهوشی عمومی کوتاه مدت میسر می شود.
گردآوری شده توسط آزاده سرتلی
